14
حرف هایی هست که تنها راه گفتنش نوشتنه
حرف هایی هست که فقط با شوخی و خنده میشه گفت
حرف هایی ام داری که وقتی صورتت خیس از اشکه میتونی
بالا بیاری.
خیلی از حرف هارو فقط به یه نفر میتونی بگی...
یا چند تاشونم به زبان رفتارهات ترجمه میکنی و
مثل یک حیوان غریزی انجامشون میدی.
و خیلی های دیگه از حرف ها رو سکوت میکنی..
هیچ وقت
هیچ جا
به هیچ کس
و توو هیچ شرایطی "رو "نمیکنی.
سکوت معصوم و ممتدت رو کم کم به خشم خود خوری و نفرت
بعد خستگی اشفتگی یا حتی جنون میرسونی
و در اخر نا امید بغض میکنی ..بغض هات درون تو
و تو یه روزی با همه حرف های نگفتت تموم میشی..
چقدر خوبه که توو زندگی ت کسی باشه
بدونه هیچ قضاوت و داوری
بدونه هیچ سرکوب و سرکوفت و یاد آوری
بدونه هیچ جبر و جزایی
فقط دقیقه ای بهت گوش بده
فقط حرف هاتو بشنوه.
همین..
